Gastenboek

Laat hier uw reactie, uw verhaal of uw ervaring achter

5 gedachten over “Gastenboek

  1. Vorig jaar zijn wij voor het eerst gastgezin geweest. We hadden er heel veel zin in , maar wat vonden we het spannend!
    Bij ons om te logeren kwamen Adin en Segmedina. Adin heel vrolijk en blij en vond alles prima , Segmedina wat meer verlegen. Na een paar dagen wennen aan elkaar werd ook Segmedina wat losser, er werden grapjes gemaakt en het was heel gezellig.
    Na 3 weken bij ons geweest te zijn werd er bij het afscheid gelachen, geknuffeld en gehuild . Wat waren we blij dat wij deze twee arme kindjes zo een vakantie hebben kunnen geven. De vakantie van hun leven!!!!

  2. Nu al weer twee weken geleden dat Armin en Almir vertrokken zijn naar hun ouders in Bosnië. De een zijn moeder verloren kort na de geboorte, de ander geen vader meer omdat deze anderhalf jaar geleden plotseling overleed. Gelukkig viel de heimwee bij ons wel mee. In de tweede week was er wat verdriet en traantjes maar de dag erop was alles weer vergeten en vertelden ze vol trots hun belevenissen aan het thuisfront door de telefoon. Dit jaar was voor ons de 10e keer en toch was het weer anders. Nooit eerder hadden we zo’n slechte eters. Iedere dag vissticks was natuurlijk ook geen optie alhoewel ze daar wel twee borden vol van op konden. Doorsnijden met het mes om ze vervolgens in stukjes met hun hand op de vork te leggen voordat ze de mond in verdwenen. Armin was verlegen en erg lief, maar na een week werd ook hij vrijer en kwam namens Almir vragen “can we play on phone?” Dan mochten ze een uurtje spelletjes doen op de telefoon en was het stil in huis. Het waren rustige jongens waarmee we moeilijk contact konden krijgen. Wat zou er in hun hoofd omgaan vroegen we ons af. Irrland in Duitsland was zowel voor hun als voor ons een van de hoogtepunten van de vakantie hier. Samen met andere Bosnische kinderen en hun gastgezin hebben ze genoten van de glijbanen, skelters en waterpret. Het afscheid viel dit jaar minder zwaar dan andere jaren, waarschijnlijk omdat het contact minder hecht was dan andere jaren. Voor onze dochter was dat anders, zij had wel een hechte band met de jongens opgebouwd in die drie weken en was emotioneel bij het afscheid van Armin en Almir. We zijn dan ook er benieuwd hoe ze gaan reageren tijdens de gastouderreis die we in september gaan maken.
    Dat een band wel heel erg hecht kan worden blijkt wel uit het feit dat een Bosnisch meisje, dat 5 jaar geleden bij ons was, de allerbeste vriendin van onze dochter is en ook dit jaar weer samen met ons op vakantie is.

  3. Rust in huis en dat is ff wennen. Gisteren de kids op de bus gezet na 3 fan-tas-ti-sche weken. Miralem had het er zichtbaar moeilijk mee. Vanaf het moment dat hij op stond, tot het moment dat hij een paar uur later de bus instapte, heeft hij denk ik niet meer dan 10 woorden gezegd. Een jong dat het thuis erg moeilijk heeft .In het begin elke toenadering van een aai over de bol of een “hug” van zich af wendde tot hij de laatste week een paar keer naast mij kwam zitten, een arm om me heen sloeg ,een klopje op mijn schouder gaf en alleen maar zei: “Henny…..Henny!” Ik kreeg daar een heel warm gevoel bij met de bevestiging: “Hier doen we het allemaal voor.” Ook Ineke deelde mee in deze warme toenaderingen. Vooral bij het afscheid kreeg ze een innige omhelzing. Midhat , bijgenaamd “ de Groesbeker” omdat hij rood haar heeft , was een knuffelbeest, die zg. monatoetjes na kon doen. Tjonge, wat hebben deze en alle andere kids genoten. Als makke, armetierige, lammetjes kwamen ze drie weken geleden uit de bus. Nu stapten 37 kids vol levensvreugde weer in om thuis te vertellen wat ze allemaal meegemaakt hebben. Onze kids kunnen zwemmen, duiken en koprollen maken in het water, auto besturen op het park, onze auto wassen ( wat een feest!) en op de zitmaaier het gras maaien. Met een mik brood per dag, potten chocopasta en goed warm eten zijn ze helemaal bijgespijkerd. Het gratis zwemmen in het overdekte zwembad van de Groene heuvels was een druk bezocht uitje. Hoewel bijna alle kinderen niet konden zwemmen en/of watervrees hadden nam per dag het aantal zwembandjes af. Ze waren het water bijna niet uit te slaan. Als ervaringsdeskundigen ( 5e keer) mogen we stellen, dat het een “top jaar” was. Zowel met de kids, als met de gastouders onderling, gesteund door een geweldig onmisbaar bestuur en tolken.
    Wij, maar ook de kids, kijken al weer uit naar 19 september, als we met de gastouderreis veel kinderen gaan bezoeken en natuurlijk naar 2018, want niet meer mee doen is geen optie. Het kost erg veel energie, maar je krijgt daar zoveel meer voor terug en drie weken…………..ze zijn om in een poep en een scheet!

  4. Inmiddels zijn wij ook weer in Nederland, maar we hebben de afgelopen twee weken eigenlijk wel iedere dag gedacht aan wat de kinderen uit Bosnië nu weer zouden doen. Op Facebook hebben we het e.e.a. kunnen volgen door de foto’s die geplaatst zijn, maar ook door de herinneringen die door Facebook van de afgelopen jaren plaatst van “onze eigen kinderen” die de afgelopen vier jaren in ons eigen gezin zijn geweest. Leuk hoor! Hopelijk zien we kans om deze week nog iets mee krijgen van de groep die nu in Nederland verblijft. Nog enkele fijne dagen toegewenst, vandaag in ieder geval een hoogtepunt, bezoek aan de Efteling. Veel plezier allemaal!

  5. Hello, I want to tell a few words about this trip..This trip was amazing for me and for children also. I was talking with them in the bus, and most of them was sad because they are leaving Holland. All guestfamilies are great people, and what I most like about them is that they are learning the children the meaning of the words : love, care, honest, sincerity. And that is so important, because that is positive affected on the children. They are also like playing with the children from the guestfamilies and other activity. And when I ask them about living in the Holland most of them say that they would love to live in Holland with their parents, and they would love to stay in touch with guestparents. So thank you so much, because you made this children so happy.
    And also thak you for made my time in Holland great. Especially thank you to Amela H.M. and Peter Keemers. Amela because I have a great time with her and her family, and I learnd some words on Dutch with her son and that was funny and amazing, and she was so good friend and still is. And Peter K., because he was so great friend to me and still is, we have the same kind of humor and he was always helpfuly and friendly, so they both are specially to me.
    Thank you so much to all of you.
    Very kind regards, Irma.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schuiven naar boven